“Θεά Γη, εσύ η μητέρα των μακάριων θεών και των θνητών ανθρώπων, που τρέφεις τα πάντα και δίδεις τα πάντα, που φέρεις σε πέρας την ωρίμαση των καρπών και τα πάντα θανατώνεις, που βοηθείς την αύξηση των καρπών καί παράγεις καρπούς και είσαι γεμάτη από ωραίες εποχές. Είσαι ο θρόνος του αθανάτου κόσμου, κόρη πολυποίκιλε, που κυοφορείς πολύμορφο καρπό με τα επιλόχεια κοιλοπονήματα, αθάνατη, πολυσέβαστη με τα βαθειά στέρνα, με την ευτυχισμένη μοίρα πού χαίρεσαι στις γλυκόπνοες χλόες, εσυ η θεά με τα πολλά άνθη. Χαίρεσαι με τις βροχές καί γύρω από σε περιστρέφεται ένας πολυποίκιλτος κόσμος από αστέρια, που κινείται από την διαρκώς ρέουσα φύση και από δυνατά ρεύματα. Αλλά εσύ ή μακάρια θεά, είθε να αυξήσεις τους καρπούς πού μας δίδουν πολλή εύχαρίστηση και να έχεις ευμενή καρδιά, μαζί με ευτυχισμένες εποχές.” - Ορφικός Ύμνος Γης -
Mέσα από αρχετυπικούς ήχους, πρωτόλειους χορούς και παράδοξους μύθους ο Harry Elektron & η Somewhere Litsa ξυπνούν την Μητέρα Γη και παρασύρονται στον παντοτινό ρυθμό Της. Η Θεά Γη τους αποκαλύπτει το μυστήριο της ύπαρξης, πλέκοντας το σαν ιστό ανάμεσα στην Ύλη και το Πνεύμα. Το μεγαλείο της Φύσης απλώνεται μπροστά τους. Ακούν τα μουγκρητά της μητέρας Γης βαθιά μέσα από τους κόλπους Της. Η αδυναμία της ύπαρξης είναι παρούσα και η αδημονία για την εύνοιά Της όλο και αυξάνεται. Τέσσερις περιστροφές στον τελετουργικό χορό Της και η ζωή γεννιέται και ανακυκλώνεται.














